فرمود مرا سجده‌ی خویش آن بت رعنا**** در سجده فتادم که سمعنا واطعنا

ما دخل به خود در می‌دیدار نگردی**********م ما حل له شارعنا فیه شرعنا

بودیم ز ذرات به خورشید رخش نی*********** الفرع رئینا والی الاصل رجعنا

روزی که دل از عین تعلق به تو بستیم*********من غیرک یاقرة عینی و قطعنا

در زاریم از ضعف عمل پیش تو صد ره********* ضعف الفرغ الاکبر و یارب فزعنا

در دار شفایت مرضی دفع نکردیم********** لکن کسل الروح من الروح و قعنا

گر محتشم از غم علم عین نگون کرد ************انا علم البهجة بالهم رفعنا