گنجینه اشعار باختر

رباعيات
 

اي خدا غرق گناهم چه کنم نکني گر تو نگاهم چه کنم

بــه امـيـد کــرمــت آمـــده ام ندهي گر تو پناهم چه کنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


اي جمـلـه بـي کسـان عالـم را کـس يک جو کـرمـت تـمام عالـم را بـس

من بي کسم و تو بي کسان را ياري يا رب تو به فرياد من بي کس رس

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ



گفتم که گناه من عظيم است عظيم در حشر جزاي من جحيم است جحيم

ناگـاه به گـوش جـان شنيـدم از غيب نـومـيـد مـشو خـدا کـريـم است کـريـم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

ما را سر و سوداي کس ديگر نيست در عشق تـو پـرواي کـس ديگـر نيست

جـز تـــو دگـري جـــاي نــگـيـرد در دل دل جاي تو شد جاي کس ديگر نيست

 

اشعار ديگر

 

آمـده ام بـه درگـهت تـضـرع و دعـا کـنـم

ز سوز دل بخوانمت شور و نوا به پا کنم



هزار بار و بيشتر توبه اگر شکسته ام

آمده ام بـار دگـر بـه تـوبـه ام وفـا کـنم



يـک شـب اگـر نيامـدم به درگـهت بـهر نياز

کنون به گريه خوانمت به مثل ني، نوا کنم



خشم اگر نموده اي ز کرده هاي زشت من

بـه آه و نـالـه آمـدم تـا کـه تـو را رضـا کـنـم



فقير و زار و خسته ام حقير و دلشکسته ام

تـو هـم اگـر بـرانيـم، کـجـا روم چـه هـا کـنم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ





رو به سوي تو نمودم كه پناهم بدهي

نـعمـت مغفرت و عـفو گنـاهـم بـدهـي



گر پناهم ندهي مي روم آخر از دست 

دارم اميد كه اي دوست پناهم بدهي



گر تو راهـم ندهي مشكـل مـن حـل نشـود

حل شود مشكلم آن لحظه كه راهم بدهي



نالـه وآه شده كـارمن آيـا چـه شود

اثري هم توبه اين ناله وآهم بدهي



ته چاه هوس افتادم و آسوده شوم

آن زمانيكه نجات از ته چاهم بدهي



روز من گشته ز تاريكي غفلت چون شب

چـه شـود خـاتمـه بـر روز سياهـم بـدهي



زآنچه دادي به كسانيكه مقرب گشتند 

چه شود از كـرمـت نيز به مـاهم بدهي



مناجات ماه مبارک رمضان

 

مناجات شب قدر


 

اي خدا اي فاتح هر مشكلم

وي همه آرامش جان و دلم



بشنو از دل راز يك بي آبرو

ده مجال گفتگويم، گفتگو



در شب احيا به تو رو كرده‏ام

خويش را با توبه همسو كرده‏ام



گرچه عمري با گنه بنشسته‏ام

گرچه قلب صاحبم بشكسته‏ام



صبر كن، از كيفر من بر حذر

تا كنم در خويش تجديد نظر



بهر تو خود را مهيا مي‏كنم

توبه را در خويش احيا مي‏كنم



هر كه بايد رفت چون فرزند نوح

توبه بايد، توبه از نوع نصوح



چونكه امشب بامنيبين زيستم

راضي از عمر گذشته نيستم



بر تو عمري بدگماني داشتم

بهر شيطان آشنائي داشتم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ



آري اي دوست مرا داغ عتابم كافي است

به دلم قهر و غضب وقت خطابم كافي است



ديگر از عدل عذابم مكن اي معدن فضل

شعله خجلت ذنبم به عذابم كافي است



مستحق غضب و قهر و عذابم اما

بي محلي تو يارب به جوابم كافي است



آه، رسوا مكنم نزد رئوس الاشهاد

زآنكه شرمندگي روز حسابم كافي است



باورم نيست ز اصحاب شمالم خوانند

پيش اصحاب يمين چشم پر آبم كافي است



خواهي ار از من نالان گذري در صف حشر

پيش چشمان علي ترك عقابم كافي است



شعله نار بر اين چهره ميفروز كه خود

از گنه مانده بر اين چهره نقابم كافي است

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
منبع برخي از اشعار: http://www.ramazan.ir